Inloggen

Login op de site

Gebruikersnaam *
Wachtwoord *
Onthoud mij

Deze ochtend een super leuke bijeenkomst gehad met de Jeugd Vogelwacht. Er was een goede opkomst, maar liefst 16 kinderen. Ons doel was om in het Sportpark in Uden alle vogels die we tegenkwamen eens goed te bekijken. De kinderen moesten zelf de soortnaam op zien te zoeken. De opdracht was dan ook dat níemand! (ook de begeleiders niet) mocht zeggen welke soort het was! Eerst moest iedereen de kans krijgen om zelf goed te kijken en zelf op te zoeken welke soort het zou zijn. Het enige wat wel gezegd mocht worden waren de kenmerken: zoals ‘een zwarte vogel’, ‘net zo groot als een merel’, ‘grote witte vlek’, ‘een pluimpje op z’n hoofd’ en dat soort dingen. Natuurlijk ging dit door enthousiasme wel eens mis en werd toch de soort geroepen, maar over het algemeen kreeg iedereen echt de kans om de vogel zelf goed te zien en op te zoeken. Een leuke bezigheid!!
foto01 foto04
Het begon al direct na de parkeerplaats: een paar zwarte vogels van verschillende formaten, goed bekeken en op naam gebracht (Zwarte Kraai, Merel, Spreeuw) en op dezelfde plek zagen we een Grote Bonte Specht die super lang op dezelfde plek bleef zitten. Eerst konden we de achterkant van de kop niet zien, en in het boekje stond duidelijk dat je daaraan kon zien of het een mannetje of een vrouwtje was. Later bleek er toch duidelijk rood op de kop te zitten: dus een man! Even verder hadden we een goed zicht op het gras waar we maar liefst vier nieuwe soorten konden zien. Dus iedereen moest alle vier de soorten gezien en opgezocht hebben en toen konden de soorten bekend gemaakt worden: Spreeuw, Houtduif, Ekster en Waterhoentje. Per abuis werd eerst nog Meerkoet genoemd, ook door de begeleider, maar later zagen we het Meerkoetje en toen werd nog uitgelegd dat een meer-KOE-t zwart/wit is net als sommige koeien, dat is een goed ezelsbruggetje…
foto02 foto03
Vervolgens hoorden en zagen we een aantal zangvogeltjes, die niet stil wilden blijven zitten. Gelukkig waren er een paar kinderen bij die zelfs wat vogels op het geluid konden herkennen. Zo werd de slag van de Vink gehoord en ook de Groenling kon met het geluid op naam gebracht worden. Vlak daarna riep één van de begeleiders ineens: een Appelvink!!! (ja, dat mocht niet, maar ach, we hebben het hem vergeven).

De Appelvink zat vlakbij maar voordat de anderen hem hadden gezien kwam er een hardloper vlak langs de Appelvink en toen is ie gevlogen… Maar vrijwel direct daarna werd hij ver weg in een hoge boom opnieuw gespot en in de kijker gezet. Toen kwam hij nog dichterbij en uiteindelijk waren we zelfs blij dat hij weg vloog, want je kunt toch niet verder wandelen als er zo’n bijzondere vogel te zien is
J


Na een korte regen/hagelbui liepen we verder richting een grote vijver. Onderweg zagen we de ‘gewone eend’ die toch echt ‘wilde eend’ genoemd wordt. En op het water een meeuw met zwarte vlekjes achter z’n oog. Dat is een lastige om op te zoeken, maar met wat hulp bleek dit een Kokmeeuw te zijn die in de zomer een hele zwarte kop heeft, maar nu dus niet. Ook zat er een hele speciale eend die wel goed op te zoeken was: de Kuifeend! Dat is nog eens een leuke soort, die is tenminste lekker herkenbaar en toch heel bijzonder in Uden! Ook werden er een groep Grote Canadese ganzen gezien met hun zwarte nek. Daarna hebben de kinderen zich even heerlijk uitgeleefd op ‘het eiland’ waar ze via twee touwen naar toe konden klauteren.
foto05 foto06
Op weg naar de andere kant van het sportpark zagen we nog een hele groep Boomklevers die achter elkaar aan zaten. Gelukkig bleven ze ook een tijdje stil zitten zodat iedereen goed het ‘zorro-masker’ kon zien. Vervolgens nog snel een bezoekje gebracht aan de ‘plas bij de Bentley’ en daar werd (zoals verwacht) nog een andere heel bijzondere eend ‘gescoord’.
foto09 foto10
Het opvallendste aan deze eend was dat hij duidelijk een hele bruine kop had. Maar dat bleek toch niet voldoende te zijn om hem ‘op naam te brengen’. Er kwamen echt heel veel verschillende namen van eenden voorbij maar het duurde toch wel even voor de witte vlek op de snavel uitkomst gaf: het was een Tafeleend!


foto08 foto11
Deze laatste wandeling (en het sjouwen met takken en zo) zorgde ervoor dat iedereen het lekker warm had. Hoewel de meeste kinderen dat niet als ‘lekker’ benoemden, er werd nu zelfs geklaagd dat ze het ‘veel te warm’ hadden. Dat ze nog geen twee uur daarvoor liepen te mopperen over ‘zulke koude voeten’ was dan ook alweer lang vergeten…