Inloggen

Login op de site

Gebruikersnaam *
Wachtwoord *
Onthoud mij
jeugd

Poelen

De opkomst was erg groot vandaag (27 jeugdleden), kennelijk is het inventariseren van poelen een geliefde activiteit! Er waren zoveel kinderen dat we zelfs de koeken hebben moeten delen, maar gelukkig zijn eierkoeken nogal groot, dus dat ging goed.

Vanaf de parkeerplaats hebben we eerst een flinke wandeling gemaakt naar de eerste poel. Dit was een nieuwe poel waar we erg goed moesten uitkijken voor een zeldzaam plantje wat hier volop groeit: de Zonnedauw, dat viel nog niet mee, want die plantjes stonden echt overal.

Na wat uitleg van Nico (de deskundige van het IVN) zijn we aan het scheppen gegaan. Eerst wat schoon water in een bakje, en daarna met grote schepnetten met een platte bovenkant over de grond schrapen en alle modder op de kant omkiepen.


In deze modder zaten dan de beestjes die we er wroetend met onze vingers uit wisten te vissen. Niemand was bang voor vieze handen en er werden dan ook erg veel beestjes gevonden.


Hier een greep uit alle gevonden soorten: Bruine kikker, Alpenwatersalamander, Kleine watersalamander, Bootsmannetje, Waterschorpioen, Dikkopjes (van de gewone pad en van de bruine kikker), larven van Libellen, larven van kevers, Bloedzuigertjes, en nog veel meer klein spul. Ook hebben we diverse libellen gezien.

De Viervlek en de Vuurjuffer hebben we zelfs in onze handen gehad.

Alpenwatersalamander


Kleine Watersalamander


Waterschorpioen, Bootsmannetje

In de laatste poel die we bezochten zaten vooral veel vissen: de Zonnebaars. Deze vis eet echt alles wat leeft en daardoor zaten er in deze poel nog maar erg weinig andere waterdieren. Alleen het dikkopje van de Gewone pad kwam wel veel voor, want die is giftig.

 
De kinderen vonden deze visjes wel erg leuk, maar eigenlijk zijn we er voor onze natuur niet blij mee. Deze vis is afkomstig uit Amerika en eet hier dus alle inheemse dieren op.


Op de terugweg naar huis werd er druk nagepraat over de gevonden dieren. Het was een langgerekte stoet, sommige kinderen liepen wel erg langzaam omdat ze 'iets te diep' in het water gegaan waren en er dus water in de laarzen gestroomd was.

Eén enthousiasteling was zelfs tot aan z'n nek nat! De vogels die we hoorden en zagen werden soms ook nog opgemerkt, maar alleen als ze erg hun best deden (die vogels dus). De Boerenzwaluw vloog steeds vlak boven ons hoofd en de Vink zat heel uitbundig te zingen op een dak, ook de Geelgors liet zich veelvuldig horen, maar dat is de meeste kinderen ontgaan...

 

De meest gehoorde opmerking: "Dit was echt het aller-leukste wat we ooit gedaan hebben!".